Leviticus 2-3 – ‘Here, maar wat zal met deze gebeuren?’
Leviticus 2-3, Johannes 21, Spreuken 18, Colossenzen 1 Na het opmerkelijke gesprek waarin Petrus hersteld wordt voor de dienst, vertelt Jezus hem rustig dat dit discipelschap hem op een dag zijn leven zal kosten: ‘wanneer gij eenmaal oud wordt, zult gij uw handen uitstrekken en een ander zal u omgorden en u brengen, waar gij […]
Leviticus 1 – In het voetspoor van de moedige Thomas
Leviticus 1, Johannes 20, Spreuken 17, Filippenzen 4 Thomas krijgt heel wat negatieve commentaren – ‘Ongelovige Thomas’, noemen we hem. Maar de reden voor zijn twijfel of Jezus was opgestaan uit de dood, had mogelijk meer te maken met het feit dat hij niet aanwezig was toen Jezus voor het eerst verscheen aan de groep […]
Exodus 40 – ‘De heerlijkheid des HEREN vervulde de tabernakel’
Exodus 40, Johannes 19, Spreuken 16, Filippenzen 3 De slotgedachten van Exodus 40 verbinden verschillende belangrijke thema’s die al geïntroduceerd werden en grijpen vooruit naar diverse andere. Hier is de bouw van de tabernakel af, samen met de gewaden en uitrustingsstukken voor de priesterdienst. ‘En de wolk bedekte de tent der samenkomst, en de heerlijkheid […]
Exodus 39 – ‘Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld’
Exodus 39, Johannes 18; Spreuken 15; Filippenzen 2 Wanneer Pilatus Jezus vraagt of Hij ‘de koning der Joden’ is of niet (Joh. 18:33), dan interesseert hem vooral of Jezus al dan niet een bepaalde politieke bedreiging vormt. Is Hij een van die nationalistische en zelfverklaarde ‘messiassen’ die voornemens zijn de autoriteit aan de Romeinse supermacht […]
Exodus 38 – ‘Laat hen één zijn’
Exodus 38, Johannes 17, Spreuken 14, Filippenzen 1 Johannes 17 wordt voortdurend geciteerd in oecumenische kringen. Jezus bidt: ‘voor allen die door hun verkondiging in mij geloven. Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals u in mij bent en ik in u (…) opdat de wereld gelooft dat u mij hebt gezonden’ (17:20-21). Dit betekent […]
Exodus 37 – De Geest focust op Jezus
Exodus 37, Johannes 16, Spreuken 13, Efeziërs 6 De komst van de Heilige Geest, de Pleitbezorger of Parakleet, de Trooster, is afhankelijk van het ‘heengaan’ van Jezus, d.w.z. van zijn kruisdood, zijn daaropvolgende opstanding en zijn verheerlijking (Joh. 16:7; vgl. 7:37-39). Dit roept belangrijke vragen op over de relatie tussen de rol van de Geest […]
Exodus 36 – Toch liefde onder voorwaarden?
Exodus 36, Johannes 15, Spreuken 12, Efeziërs 5 Er wordt in de Bijbel op tal van manieren over Gods liefde gesproken. In sommige passages gaat Gods liefde uit naar zijn uitverkorenen. Hij heeft hen lief en niet anderen (bijv. Deut. 4:37; 7:7-8; Mal. 1:2). Maar als we denken dat de liefde van God zonder uitzondering […]
Exodus 35 – ‘Ik zal de Vader bidden en Hij zal u een andere Trooster geven’
Exodus 35, Johannes 14, Spreuken 11; Efeziërs 4 De afscheidsrede die begint in Johannes 14 bevat buitengewoon rijk materiaal over de Heilige Geest. Een paar hoogtepunten: In het Grieks wordt elk zelfstandig naamwoord grammaticaal aangeduid als mannelijk, vrouwelijk of neutraal. Het woord voor ‘geest’ is neutraal. Wanneer een bijvoeglijk naamwoord verwijst naar ‘geest’, dan zou […]
Exodus 34 – God, groot van goedertierenheid en trouw
Exodus 34, Johannes 13, Spreuken 10, Efeziërs 3 Wanneer Mozes aan het eind van het voorgaande hoofdstuk vraagt om Gods heerlijkheid te mogen zien, krijgt hij (zoals we zagen) de belofte dat God iets van zijn goedheid zal vertonen (33:19). Maar niemand, zelfs Mozes niet, kan Gods aangezicht zien en leven (33:20). Dus maakt de […]
Exodus 33 – ‘Moet ik dan zelf meegaan om je gerust te stellen?’
Exodus 33, Johannes 12, Spreuken 9, Efeziërs 2 Men kan Exodus 33 niet verstaan zonder twee dingen te begrijpen: (1) De tabernakel was nog niet gebouwd. De ‘tent der samenkomst’ die buiten de legerplaats werd opgeslagen (33:7) en waar Mozes ging om het aangezicht van God te zoeken, moet daarom een tijdelijke regeling geweest zijn. […]